Renault Twingo

Model
Renault Twingo Zobacz 10 zdjęć

Renault Twingo I

W 1993 roku firma Renault zaprezentowała najmniejszy model w swojej ofercie - Renault Twingo. Mały czteromiejscowy samochód na pniu zyskał rzeszę klientów, których zachwycił jego niecodzienny design.

Francuski model Twingo można skojarzyć z polskim samochodem (niestety, nigdy nie produkowanym) FSM Beskid. Przy wytwarzaniu tego auta Renault korzystało z patentów stosowanych w Beskidzie, a sama premiera Twingo nastąpiła dzień po wygaśnięciu patentów FSM.

Na pierwszy rzut oka Twingo to pojazd typowo kobiecy. Można by powiedzieć: mały, zgrabny i powabny. Wymiary pozwalają na wygodne parkowanie, a silnik o niewielkiej pojemności na pewno nie spowoduje u właściciela objawów białej gorączki podczas wizyty na stacji paliw. Najmniejsze Renault konkuruje z takimi pojazdami, jak Ford Ka czy Fiat Seicento. Pomimo że, jak przystało na francuską markę, Twingo jest samochodem bardzo wygodnym i pozwalającym na dość przyzwoite podróżowanie po polskich drogach, rzadko widzi się ja na ulicach. Opisywany pojazd jako jedyny z tej stawki może być wyposażony w składany, płócienny dach pozwalający poczuć wiatr we włosach niczym w prawdziwym kabriolecie. Renault przegrało ze wspomnianą wcześniej konkurencją, ale kto raz wsiadł do tego samochodu, nie chce nawet słyszeć o innych mikrusach.

Pierwsza generacja Twingo produkowana była wyłącznie z silnikiem o pojemności 1,2 l, jednak z biegiem lat dodawano mu trochę koni mechanicznych. Pierwsze pojazdy wyjechały z taśmy produkcyjnej z silnikami oznaczonymi fabrycznie jako C3G o mocy 55 KM. Następnie Twingo produkowano z jednostkami D7F 60 KM (8 zaworów) i D4F 75 KM (16 zaworów). Motory, w jakie było wyposażane to francuskie auto, miały być przede wszystkim ekonomiczne, ponieważ Twingo zostało stworzone docelowo do poruszania się po mieście.

Wnętrze urządzono dość ekstrawagancko. Na pierwszy rzut oka widać za kołem kierownicy pasek szerokości ok. 2 cm – jest to tablica kontrolna bądź jakkolwiek można to nazwać. Ogólnie coś, co pokazuje lampki kontrolne. Jak przystało na Renault, samochody francuskiej marki wybiegają daleko w przyszłość dzięki zastosowanym w nich gadżetom i nowinkom techniczne. Doskonałym tego przykładem jest ciekłokrystaliczny prędkościomierz, który znajduje się w środkowej części deski rozdzielczej. Cały kokpit jest wykonany z twardego i niezbyt przyjemnego w dotyku plastiku, ale jak pokazała praktyka, to też pewien standard w starszych pojazdach tej marki. Uwagę z pewnością przykują kolorowe przełączniki rozmieszczone na całej desce rozdzielczej. Ich jaskrawe barwy w żaden sposób nie łączą się z szarym odcieniem konsoli, ale widocznie taki miał być efekt. Modele z początku produkcji miały bardzo niewygodne fotele, ale szybko zażegnano ten problem, montując siedzenia stosowane w Clio.

Do amortyzowania pojazdu zastosowano dość klasyczny zestaw. Znana i sprawdzona, a jednocześnie prosta konstrukcyjnie kolumna MacPhersona z przodu. Przednie wahacze mają wymienne sworznie. Z tyłu klasyczna belka skrętna w parze ze sprężynami śrubowymi. Zawieszenie pojazdu jest dość komfortowe, ale zbyt miękkie, co powoduje znaczne przechylanie się podczas pokonywania zakrętów oraz częste dobijanie amortyzatorów podczas jazdy po wybojach.

W opinii użytkowników Twingo jest samochodem o średniej awaryjności. Pierwsze modele wychodziły na rynek bez wspomagania kierownicy czy poduszek powietrznych. Właściciele Twingo twierdzą, że najczęściej przytrafiające się usterki to zbyt szybkie zużywanie się hamulców, nieszczelności chłodnicy czy szwankujące podświetlenie zegara elektronicznego. Pozostałe niedogodności to psujący się silniczek wycieraczki przedniej oraz konieczność dość częstej wymiany amortyzatorów.

Renault Twingo II

Nowa wersja Renault Twingo - najmniejszego pojazdu francuskiego koncernu Renault - została zaprezentowana w 2007 roku podczas salonu samochodowego w Paryżu. Samochód, podobnie jak poprzednik, zyskał sympatię klientów.

O ile pierwsza generacja tego małego miejskiego auta mogła być porównywana do kulki ze względu na zaokrąglone elementy karoserii, o tyle nowe auto odznacza się ostrymi liniami nadwozia i raczej kanciastym kształtem.

Nowe Twingo zapewnia o wiele więcej miejsca niż poprzednik. Pojazd jest dłuższy o 170 mm, wyższy o 30 mm oraz szerszy o zaledwie 10 mm. Wszystkie te zabiegi powiększające poprawiły komfort pasażerów podróżujących na tylnej kanapie. Przestrzeń bagażowa także zyskała kilka dodatkowych litrów. Po złożeniu tylnego rzędu siedzeń otrzymujemy zadziwiające jak na tak mały samochód 959 l pojemności. Francuska firma nie wysiliła się za bardzo, dobierając komponenty do wykonania deski rozdzielczej pojazdu. Twardy, słabej jakości plastik psuje opinię o wnętrzu.

Druga generacja Renault Twingo dostępna jest w siedmiu wersjach wyposażeniowych: Access, Authentique, Expression, Privilege, Initiale, Dynamique oraz GT. Już w podstawowej wersji Access klient otrzyma system ABS, asystenta hamowania i poduszki czołowe pasażera i kierowcy. Wersja Authentique zawiera dodatkowo wspomaganie kierownicy, regulowaną kolumnę kierownicy oraz elektrycznie otwierane szyby. Kupując wersję Expression, klient dostaje indywidualne, przesuwane fotele tylne oraz fotel przedni pasażera, który po złożeniu może służyć jako stolik. W Privilege dodatkowo znajdują się boczne poduszki powietrzne, a odmiana Initiale ma tylne czujniki parkowania, czujnik deszczu i świateł, tempomat oraz światła przeciwmgłowe. W wersji tej jest ponadto skórzana tapicerka, obszyta skóra kierownica i gałka zmiany biegów, metalizowany lakier, lusterka w kolorze nadwozia czy 15-calowe aluminiowe obręcze kół.

Kierowcom z rajdowym zacięciem poleca się wersję Dynamique i GT. W pierwszej z nich znajduje się ciemnoszara deska rozdzielcza, charakterystycznie wykończona na pomarańczowo tapicerka oraz obrotomierz. W wersji GT oprócz sportowych akcentów wnętrza ostry charakter nadają wyprofilowane zderzaki i spojler dachowy.

Paleta jednostek napędowych w porównaniu z poprzednią generacją Twingo także się zmieniła. W gamie silników stosowanych w tym miejskim aucie zawitał motor wysokoprężny 1,5 dCi o mocy 65 KM. Pozostałe to, tak jak w przypadku Twingo I, benzyniaki o pojemności 1,2 l i mocach rzędu 60, 75 i 100 KM. Ostatni, najmocniejszy wariant doładowany turbosprężarką jest przeznaczony do wersji GT i został wyposażony w specjalną funkcję overpower, pozwalającą chwilowo podnieść moc pojazdu nawet o 5 KM. Wszystkie silniki w palecie współpracują z pięciobiegową przekładnią manualną, a benzynowy 1,2 o mocy 75 KM, na życzenie klienta może zostać wyposażony w automatyczną skrzynię biegów quickshift.

Renault wychodzi naprzeciw oczekiwaniom klientów i podobnie jak w przypadku modelu Latitude francuska firma wydłużyła okresy pomiędzy kolejnymi serwisami. Wymiana oleju dla silników benzynowych (z wyjątkiem wersji GT) zalecana jest co 30 tys. km, a dla silnika Diesla i benzynowego stosowanego w wersji GT – co 20 tys. km. Filtr powietrza i świece zapłonowe powinny być wymieniane co 60 tys. km, a pasek rozrządu co 120 tys. w silnikach benzynowych i co 160 tys. w silnikach wysokoprężnych.

Twingo II przeszło jeden facelifting. Zmodyfikowano przód pojazdu, który zyskał nową atrapę chłodnicy i okrągłe światła podobne do tych w Nissanie Juke. Z tylnej klapy zniknęły dodatkowe światła cofania, które trafiły do lamp zespolonych.

Szybkie fakty
MarkaRenault
TypSamochód osobowy

Generacje Renault Twingo

Inne modele Renault

Renault Twingo: newsy, testy i recenzje

Renault Twingo 0.9 TCE - test

Powiązane Tematy

Popularne tematy

Zobacz wszystkie