Ford Ka

Model
Ford Ka Zobacz 10 zdjęć

Ford Ka I

Pierwsze egzemplarze Forda Ka zjechały z linii produkcyjnych we wrześniu 1996 roku w miejscowości Almussafes. Ten niewielki samochód miejski powstał na bazie płyty podłogowej z Forda Fiesty 4. generacji, co nie oznacza jednak podobieństwa w stylistyce nadwozia tych dwóch modeli. Wygląd modelu Ka zaskoczył wielu odbiorców i, jak to często bywa z nowościami, wywołał wiele sprzecznych opinii.

Początkowo ten 3-drzwiowy hatchback wyposażony był w czterocylindrowy silnik Endura-E OHV o pojemności 1,3 l, który ma niewielką, ale dość zadowalającą dla samochodu segmentu A moc - 50 KM przy 4500 obr./min. Aby poprawić osiągi, od 2002 roku zaczęto montować w Ka silniki Duratec OHV znane z Fiesty (również 4-cylindrowe, o pojemności 1,3 l), generujące 60 KM przy 5000 obr./min i zwiększające prędkość maksymalną ze 147 do 155 km/h. W porównaniu z modelami ze słabszym silnikiem skrócił się czas potrzebny na rozpędzenie tego małego Forda do prędkości 100 km/h – z 17,7 do 15,4 s. Zmiana motorów spowodowała również poprawę wydajności spalania. W 1999 roku pojawiły się jeszcze mocniejsze wersje, tym razem tylko na rynku brazylijskim. Czterocylindrowe silniki Zetec Rocam z pojedynczym wałkiem rozrządu o pojemności 1,0 lub 1,6 l dawały tym miejskim autom odpowiednio 64 i 95 KM.

Przez pierwsze trzy lata produkcji modelu Ka samochody te wyposażone były w czarne, plastikowe zderzaki przednie i tylne, mające zminimalizować niebezpieczeństwo zarysowania lakieru. Elementy te wykonano z materiału zawierającego substancję, która zabezpieczała je przed szkodliwym działaniem promieni UV, jednocześnie czyniąc je niemożliwymi do pomalowania – farba nie przyległaby dostatecznie dobrze. Jednak wielu właścicielom zależało na tym, aby zderzaki miały kolor reszty karoserii. W związku z tym elementy te w modelach produkowanych od 1999 roku zaczęto wytwarzać z materiałów umożliwiających naniesienie powłoki lakierniczej.

W 2002 roku zadebiutowały Ford SportKa (produkowany w latach 2003-2008), wyposażony w 4-cylindrowy silnik Zetec Rocam o pojemności 1,6 l , będący usportowionym trzydrzwiowym hatchbackiem, oraz StreetKa, dwudrzwiowy roadster z miękkim dachem, napędzany takim samym silnikiem. Oba modele rozwijały moc 95 KM, co biorąc pod uwagę ich niewielkie gabaryty, jest zadowalającym wynikiem. Forda StreetKa produkowano w latach 2003-2005 w Trofarello, w zakładach Pininfariny, która była również odpowiedzialna za jego zaprojektowanie. W wyglądzie zewnętrznym SportKa i StreetKa od razu rzuca się w oczy brak czarnych, plastikowych zderzaków, co przypadło do gustu odbiorcom modelu Ka.

Produkcję Forda Ka zakończono w 2008 roku. Największą popularnością cieszył się w Wielkiej Brytanii, gdzie doczekał się wielu ciekawych wersji. Do dziś można z łatwością spotkać go na ulicy. Model ten cieszy się popularnością wśród młodych kierowców (głównie ze względu na przystępną cenę i niewielkie gabaryty), szczególnie kobiet. Wnętrze wykonano starannie, ale jakość materiałów do tego użytych jest niezadowalająca. Ka zapewnia optymalną ilość miejsca dla pasażerów siedzących na przednich siedzeniach, ale niewielką przestrzeń z tyłu. Pojemność bagażnika również nie zachwyca. Warto wspomnieć, że samochód ten jest zarejestrowany jako pojazd do przewozu 4 pasażerów. Zwinny Ford zapewnia wysoki komfort prowadzenia, doskonale trzyma się drogi. Start silnika następuje zazwyczaj bezproblemowo nawet przy bardzo niskich temperaturach. Do wad modelu Ka należy zaliczyć podatność karoserii na korozję. Wydajność spalania Forda również nie jest zadowalająca. Usterkom najczęściej ulegają układ hamulcowy, zawieszenie oraz oświetlenie.

Ford Ka II

Druga generacja Forda Ka pojawiła się na rynku jesienią 2008 roku. Ten wytwarzany w zakładach produkcyjnych Fiata w Tychach hatchback nie różni się gabarytami od swojego poprzednika, ale w jego wyglądzie zewnętrznym widać wyraźne zmiany.

Zrezygnowano z czarnych, plastikowych zderzaków, zastępując je elementami w kolorze reszty karoserii. Również lusterka boczne zyskały taką samą barwę. W pasie przednim pojawiły się dodatkowe lampy, a główne światła mają bardziej pociągły kształt niż w modelach pierwszej generacji. Dzięki drobnej zmianie linii maski samochód nabrał charakteru. Tył nowego Forda wygląda zdecydowanie lepiej niż poprzednika. To zasługa ciekawego kształtu lamp i pozytywnej zmiany w stylistyce klapy bagażnika. Wnętrze jest lepiej zaprojektowane oraz wykonane z bardziej zadowalających jakościowo materiałów niż w modelach pierwszej generacji. Ford umożliwia również wybór tapicerki z elementami czerwieni, co ożywia wnętrze.

Paleta silników tego miejskiego auta obejmuje motory benzynowe o pojemności 1,2 lub 1,4 l i mocy odpowiednio 69 i 100 KM oraz turbodoładowane diesle 1,3 Multijet o mocy 75 KM. Ze względu na niewielkie gabaryty auta są to zupełnie zadowalające parametry. Wszystkie jednostki napędowe Ka pochodzą od Fiata. Powstała również usportowiona wersja tego modelu, Ford Ka ST, napędzana turbodoładowanym silnikiem o pojemności 1,4 l i mocy 150 KM. Od standardowych modeli wersję tę odróżnia nie tylko mocniejszy silnik oraz charakterystyczne malowanie, ale też dwa pasy ciągnące się równolegle poprzez maskę i dach aż po klapę bagażnika.

Podobnie jak poprzednik Ka drugiej generacji zarejestrowany jest do przewożenia 4 osób. Ten 3-drzwiowy hatchback występuje w dwunastu kolorach, do tej pory rzadko spotykanych u Forda. Producent daje również spore możliwości wyboru w zakresie wyposażenia tego miejskiego auta. Sterowanie odtwarzaczem muzyki możliwe jest za pomocą przycisków umieszczonych na kierownicy.
Nowy Ford Ka w ogólnej ocenie bezpieczeństwa Euro NCAP zdobył 4 gwiazdki. Wyposażony jest w standardzie w poduszki powietrzne dla kierowcy i pasażera jadącego na przednim siedzeniu, ABS oraz immobiliser. Przednie boczne poduszki powietrzne, kurtyny powietrzne i ESP dostępne są za dodatkową opłatą.

W 2008 roku pojawiły się przypuszczenia, że Ford zaprezentuje model Ka na rynku północnoamerykańskim. Ostatecznie jednak stwierdzono, że samochód ten jest zbyt mały jak na amerykańskie gusta i do premiery nie doszło.

Dostępne są również trzy ciekawe warianty nowego Ka: Tattoo, Grand Prix oraz Digital. Każda z tych wersji różni się od standardowego miejskiego Forda zarówno stylistyką wnętrza, jak i interesującymi malowaniami karoserii. Wariant Tattoo cechuje ozdobny wzór umieszczony na dachu oraz pod lusterkami bocznymi. W tapicerce foteli tych aut widoczne są przetłoczenia o kształcie podobnym do motywu z dachu. Modele Grand Prix z kolei odznaczają się charakterystycznymi (białymi na czerwonym tle lub czerwonymi na białym tle) pasami biegnącymi poprzez maskę i dach aż do klapy bagażnika oraz po bokach samochodu. Wewnątrz barwy połączono podobnie jak na karoserii. Wariant Digital charakteryzują malowania podobne do tych w Grand Prix, ale są zielone pasy na czarnym tle.

W porównaniu z modelami pierwszej generacji nowy Ford Ka wyposażony jest w układ kierowniczy o dużo większej sprawności – odczuwa się lekkość prowadzenia. Zwiększono przestrzeń wewnątrz kabiny, a materiały wykończeniowe mają wyższą jakość niż w starszych modelach. Auto jest dynamiczne i doskonale sprawdza się w jeździe miejskiej. Podobnie jak poprzednik świetnie trzyma się drogi. Wadę tego modelu stanowi kiepskie wyciszenie – powyżej 100 km/h w kabinie jest po prostu głośno.

Szybkie fakty
MarkaFord
TypSamochód osobowy

Generacje Ford Ka

Inne modele Ford

Ford Ka: newsy, testy i recenzje

Ford Ka - test

Powiązane Tematy

Popularne tematy

Zobacz wszystkie